Knyha 2: Polyuvannya na Adelinu - H.D. Carlton

Diamant Smert krokuye obich mene, ta Pokhmuryy Zhnets meni bilshe ne rivnya. YA potrapyla v pastku do chudovysk u podobi cholovikiv i do tykh, khto vydaye sebe za kohos inshoho. Vony ne zmozhut trymaty mene v sebe zavzhdy. YA ne vpiznayu lyudynu, kotroyu stala, ta byusya za te, shchob znayty shlyakh nazad, do zvira, kotryy polyuvav na mene vnochi. Mene nazyvayut diamantom, ta spromohlysya stvoryty lyshe yanhola smerti. Shukach YA narodyvsya khyzhakom, bezzhalnist vykarbuvana v mene na kistkakh. Koly te, shcho nalezhyt meni, vykraly posered nochi, nemovby diamant skhovaly u fortetsi, YA zyasuvav, shcho ne mozhu bilshe strymuvaty zvira. Krov plyamuvatyme zemlyu, koly ya rozryvatymu tsey svit na shmatky, shukayuchy yiyi.