Moloko z krovju (nov.oform) - Lyuko Dashvar

Horda chornooka Marusya nosyla chervone, yak kryvavi korali, namysto i khotila peredaty yoho svoyiy dochtsi yak talisman na shchastya... Vona viryla, shcho znaye, shcho take shchastya. Ale vyrishuvaty zhintsi chy doli? Dumala: «Shcho lyudy skazhut?..» A vony skazhut: raz prylypne — ne obderesh... Prote nikhto ne diznavsya, yak Stepan chekav yiyi, chuzhu zhinku. kozhnu nich, vse zhyttya. Otozh, tse vona yoho donku narodyla, bo lyubyla yoho... A potim lyudy zrobyly lehendu... Ruslana Ordynska, moloda krasunya, donka ukrayinskoho oliharkha, pryyizhdzhaye z-za kordonu v kolys bahatoobitsyayuche selo, i teper perspektyvne mistse dlya holf-klubu ta elitnykh mayetkiv. Vona prahne ne prosto dilyanky budynku, a mistsya z «lehendoyu». Natomist vona znakhodyt zasokhlyy buzkovyy kushch i pid nym chervonu namystynku, yedynu na tonkiy nyttsi... I kilka tenditnykh zhyvykh pahoniv...