Shlyakhy Evridiky - Nataliya Dovhopol

Viro vyrushaye z Kyyeva do Afin, yakymy maryt. Ta holovna tsilʹ — zazyrnuty v ochi vidomomu pysʹmennykovi. Divchyna perekonana, shcho vin pryvlasnyv yiyi nedopysanyy roman. Ta z kozhnym krokom omriyana Hretsiya peretvoryuyetsya na pastku. Viro snitʹ pro elevsynsʹki misteriyi, chuye himny zabutym boḥam i bachyt te, choho ne malo b buty. «Evridika musyt pomerty», — kaze yii vypadkova zhinka na bazari. «Evridika musyt pomerty», — napysano krovʹyu na budynku pid Akropolem. Sertse pidkazuye, shcho vona ne vypadkova heroyinya v tsiy pryhodi.