Wiedzmin: Czas pogardy - Andrzej Sapkowski

Swiat Ciri i wiedzmina ogarniaja plomienie. Nastal zapowiadany przez Ithlinne czas miecza i topora. Czas pogardy. A w czasach pogardy na powierzchnie wypelzaja Szczury. Szczury atakujace po szczurzemu, cicho, zdradziecko i okrutnie. Szczury uwielbiajace dobra zabawe i zabijanie. To maruderzy z rozbitych armii, zablakane dzieciaki, zgwalcone dziewczyny, wiesniacy, ktorych obejscia spalono, a rodziny wymordowano. Wyrzutki, dziwna zbieranina stworzona przez wojne i na wojennym nieszczesciu zerujaca. Ludzie, ktorzy wszystko przezyli, wszystko utracili, ktorym smierc juz niestraszna. Przyodziani w zrabowane blyskotki, solidarni w biedzie i nieszczesciu, dla obcych zas majacy tylko to, czego sami zaznali od pograzajacego sie w chaosie swiata. Pogarde.