Zelenyi strumok. Knyha 1: Pisnia vovka - TJ Klune

Oksu bulo dvanadtsiat rokiv, koly tato dav yomu duzhe tsinnyi urok: skazav, shcho Oks nichoho ne vartyi i liudy nikoly yoho ne zrozumiiut. Potim vin pishov. Oksu bulo shistnadtsiat, koly vin zustriv na dorozi khlopchyka, yakyi use hovoryv, i hovoryv, i hovoryv. Piznishe Oks diznavsia, shcho khlopchyk ne rozmovliav maizhe dva roky do toho dnia, i shcho vin buv iz simi, yaka pereikhala do budynku v kintsi provulka. Oksu bulo simnadtsiat, koly vin diznavsia taiemnytsiu khlopchyka, i vona rozfarbuvala svit navkolo noho chervonym, pomaranchevym i fioletovym — koloramy Alfy, Bety y Omehy. Oksu bulo dvadtsiat try, koly v misti stalosia vbyvstvo y zalyshylo diru v yoho holovi ta sertsi. Prahnuchy pomstytysia, khlopchyk pohnavsia za monstrom iz nalytymy kroviu ochyma, zalyshyvshy Oksa zbyraty ulamky. Mynulo try roky z toho fatalnoho dnia, i khlopchyk povernuvsia. Tilky teper vin stav cholovikom, y Oks bilshe ne mozhe ihnoruvaty pisniu, shcho zavyvaie mizh nymy.